Deze serie, getiteld 'Between' kenmerkt zich door gelaagdheid, het gebruik van textiel en soms ook 3D-elementen. De werken spelen met tussenruimtes en de wisselwerking tussen zichtbare en verborgen lagen. Het spelen met de spanning tussen fragiliteit, kracht en controle blijkt een terugkerend thema. Bloemen en botanische elementen zijn een terugkerend motief in mijn werk. Ze dragen een gelaagde symboliek in zich – verweven met historische en mystieke betekenissen en een intuïtieve, persoonlijke fascinatie.


Details over werken uit deze serie vind je hier.


De basis voor de werken in deze serie ligt in mijn studio. Daar creëer ik   'hangende composities' in de vorm van tijdelijke mini-installaties. Het maakproces kenmerkt zich door plezier in precisie: het kiezen van de materialen, het experimenteren met vorm en kleur, en het aanbrengen van subtiele plaatsingen en verschuivingen in objecten en licht. 'Elke centimeter telt terwijl ik mijn composities vorm, voortdurend herpositionerend om het voor mij perfecte resultaat te vinden. Het is een proces van subtiele nuances. Ik let op elk detail.'


Historische connotaties vormen een belangrijke inspiratiebron, waarbij verhalen en referenties uit het verleden subtiel verweven worden. Voor de serie ‘Beween' vond ik onder andere  inspiratie in het Symbolisme, met een bijzondere focus op het werk van Odilon Redon. Deze Franse schilder maakte in 1900-1901 een serie panelen met losse bloemen en takken die in het luchtledige lijken te zweven zonder specifieke ruimte of tijd. De onmiskenbare Japanse invloeden, de verstilde contemplatieve sfeer en de symbolische functie van bloemen en kleuren, schemeren door in mijn serie. Redon zei over zijn werk: 'Mijn schilderijen zijn niet te definiëren. Ze plaatsen ons, net als muziek, in het ambigue rijk van het onbepaalde.' 


De titel van de serie vindt zijn oorsprong in een gedicht van Corina Engelbrecht. In het woord ‘tussen’ schuilt iets wezenlijks: iets dat zich niet eenvoudig laat

benoemen of vastleggen.


             tussen –


  tussen

  de stem en de echo


  een boog in de ruimte

  en breken van bestaan


  is de zang van vogels


  wee hem

  die de klanken ontraadselt 

 

Corina Engelbrecht, uit de bundel ‘Nacht en rijzende zon’